15. yüzyılda Şirvan’dan Anadolu’ya gelen hekim Şirvânî, eczacılık kitabında sahte ilacın nasıl anlaşılacağını anlatır. Hakiki zerdeçal kat kat soyulur, tadı acıdır, kabuğunun içinde kan gibi koyu bir öz görünür; sahtesi bunun tersidir. Afyonu ise suyla karıştırıp sınarlarmış: dipte tortu kalırsa sahte, kalmazsa hakikidir.
Kaynak: Muhammed b. Mahmûd eş-Şirvânî, Şifa Bahçesi (Ravdatü’l-ıtr), I. Cilt, tahkik ve çeviri: Muammer Sarıkaya, Celal Turgut Koç, Orman Genel Müdürlüğü Yayınları, Tarih ve Tıp Serisi 1, Ankara. Bu bir halk kaydıdır, tedavi önerisi değildir.
Ağrı’da otlar ne zaman toplanır?
Dağın şifacıları: kadınlar ve çobanlar
Yaraya serpilen un: civanperçemi